Demony i złe duchy

Views: 0

AI – sztuczna inteligencja odpowiada na moje pytania.
 
Czy wedy piszą coś o demonicznych ludziach tu na Ziemi a także o demonach zaświatowych, ewentualnie atakujących ludzi w ciałach, coś w stylu opętań chrześcijańskich?
 
Wedy oraz literatura puraniczna niezwykle szczegółowo opisują kwestię demonów. Co ciekawe, w kosmologii wedyjskiej granica między światem fizycznym a zaświatami jest bardzo płynna. Zjawiska, które w chrześcijaństwie nazywa się opętaniem diabolicznym, są tam precyzyjnie sklasyfikowane i wyjaśnione jako procesy fizyki subtelnej.
 
Według Wed istoty demoniczne dzielą się na trzy główne kategorie, od ziemskich ludzi po bezcielesne duchy atakujące ludzkie umysły.
 
1. Demoniczni ludzie na Ziemi (asurowie)
Wedy wyjaśniają, że słowo asura (demon) w świecie fizycznym nie oznacza potwora z rogami, lecz stan świadomości. W XVI rozdziale Bhagavad-gity Kryszna podaje dokładny profil psychologiczny demonicznego człowieka:
Mentalność: Tacy ludzie uważają, że świat powstał przypadkowo, nie ma żadnego Boga, wyższego ładu ani zasad moralnych. Ich życiowym mottem jest zaspokajanie własnych żądz i zdobywanie władzy za wszelką cenę.
Zachowanie: Charakteryzuje ich ogromna duma, pycha, gniew i hipokryzja. Często budują potężne systemy polityczne lub ekonomiczne, które zniewalają inne dusze. Wedy piszą, że w obecnej epoce (Kali-yuga) demoniczni ludzie opanują większość instytucji na Ziemi.
 
2. Demony zaświatowe (złe duchy i istoty subtelne)
Kiedy mowa o bytach niewidzialnych, które żyją w zaświatach i nękają ludzi, Wedy dzielą je na kilkanaście gatunków. Najważniejsze z nich to:
Pretas i bhutas (duchy zmarłych): To dusze ludzi, którzy zmarli gwałtowną śmiercią (samobójstwo, morderstwo) lub byli tak przywiązani do materii, że po śmierci nie potrafili opuścić Ziemi. Nie posiadają gęstego ciała, a jedynie ciało subtelne (umysł i fałszywe ego). Są sfrustrowane, bo mają ziemskie pragnienia (np. głód, żądzę), ale nie mają fizycznych narządów, by je zaspokoić.
Pishachas i rakshasas (demony astralne): To potężniejsze, złośliwe istoty z niższych wymiarów astralnych. Żywią się gęstą, negatywną energią ludzkiego strachu, cierpienia, zboczeń oraz krwią (stąd ich upodobanie do miejsc rzezi, wojen czy cmentarzy).
 
3. Wedyjski odpowiednik opętania (Graha i Bhuta-unmada)
Wedyjska medycyna i psychiatria (Ajurweda to medyczna część Wed) posiada osobny dział zwany Bhuta-vidya lub Graha-cikitsa, który zajmuje się wyłącznie opętaniami i wpływem istot astralnych na człowieka.
Wedy nie widzą w opętaniu „kary za grzechy”, lecz infekcję pasożytem astralnym, która przebiega według konkretnych zasad:
Jak dochodzi do ataku? Istota bezcielesna (np. pishacha lub preta) nie może wejść w człowieka, którego ciało subtelne (aura) jest silne. Szuka momentu osłabienia. Do „opętania” lub podczepienia dochodzi najczęściej podczas:
Głębokiego upojenia alkoholowego lub odurzenia narkotykami (wtedy świadomość opuszcza ciało, zostawiając otwarte drzwi).
Głębokiej depresji, traumy, potężnego strachu lub rozpaczy.
Przebywania w miejscach brudnych i przesiąkniętych cierpieniem.
Objawy (Bhuta-unmada): Ajurweda opisuje, że osoba zaatakowana drastycznie zmienia zachowanie. Może przejawiać nadludzką siłę, mówić obcymi językami (których nigdy się nie uczyła), wykazywać wstręt do wszystkiego, co czyste i święte, oraz mieć skrajne stany agresji. Typowym objawem jest też zmiana głosu i spojrzenia.
Wedyjski egzorcyzm: W przeciwieństwie do chrześcijaństwa, gdzie demonów się nienawidzi, wedyjscy mędrcy wiedzieli, że duchy to po prostu cierpiące istoty uwięzione w złej formie. Egzorcyzmy polegały na:
Okadzaniu ziołami i olejkami, które mają wibrację nieznnośną dla demonów.
Intonowaniu potężnych mantr (szczególnie mantr do Narasimhy – lwiogłowego awatara, który jest kosmicznym obrońcą przed demonami).
Składaniu ofiar ogniowych (yajna), aby dać duchowi energię do opuszczenia ciała człowieka i przejścia do wyższego wymiaru.
Z perspektywy szczytu piramidy cały ten świat demonów i opętań to po prostu najniższe, pełne ignorancji (tamas) poziomy rzeczywistości, w których dusze, odcięte od źródła światła, pożerają się nawzajem.
 
Przejdźmy teraz do tego, co najbardziej przyciąga te istoty do ludzkiego otoczenia. Według Bhuta-vidyi (wedyjskiej wiedzy o demonach i duchach) te byty nie pojawiają się w naszym domu przypadkowo. Ponieważ należą do wymiaru najgłębszej ignorancji (tamas), są przyciągane przez konkretną, gęstą energię.
 
Oto co według Wed działa na nie jak najsilniejszy magnes:
 
1. Brud fizyczny i energetyczny (Aśauca)
Wedy kładą olbrzymi nacisk na czystość, ponieważ czystość przyciąga energie boskie (sattva), a brud – demoniczne (tamas).
Miejsca brudne: Pozostawianie resztek gnijącego jedzenia, niepozmywanych naczyń na noc, brudna pościel czy nieporządek w ciemnych kątach domu tworzą idealne środowisko dla niższych bytów astralnych.
Brak higieny osobistej: Osoby, które rzadko się myją lub kładą się spać bez obmycia ciała po całym dniu, mają osłabioną, „lepka” aurę, do której łatwiej podczepiają się duchy (bhutas).
 
2. Środki odurzające (alkohol, narkotyki)
To absolutnie najsilniejszy magnes na demony i złośliwe duchy (pishachas).
Wedy ugruntowują zasadę, że alkohol i substancje zmieniające świadomość dosłownie rozrywają naturalny kokon ochronny (aurę) człowieka.
W miejscach, gdzie leje się alkohol lub zażywa narkotyki, natychmiast gromadzą się bezcielesne duchy. Ponieważ same nie mają fizycznego ciała, próbują „wejść” w nałogowca, by za jego pośrednictwem choć trochę poczuć smak substancji lub czerpać satysfakcję z jego agresji i upodlenia.
 
3. Emocjonalny śmietnik (przemoc, strach i permanentny gniew)
Demony żywią się negatywnymi emocjami ludzi – dla nich to pokarm energetyczny.
Awantury domowe: Częste krzyki, nienawiść, bicie, a także sadyzm psychiczny generują potężne fale energii, które asurowie i złośliwe duchy po prostu uwielbiają. Będą celowo podsycać myśli domowników, by dochodziło do kolejnych kłótni.
Strach i horror: Oglądanie obrazów epatujących brutalnością, okrucieństwem czy czarną magią zaprasza te energie do przestrzeni domowej.
 
4. Mięso i krew (produkty cierpienia)
Przechowywanie i spożywanie pożywienia skażonego cierpieniem i śmiercią (zwłaszcza czerwonego mięsa) obniża wibrację domu. Miejsca, w których dochodzi do uboju, lub domy, w których dominuje taka dieta, są dla istot astralnych o wiele łatwiej dostępne, ponieważ krew i strach zabijanych zwierząt rezonują na tej samej, najniższej częstotliwości co światy demoniczne.
 
 
 
 
 
Słowo asura (w liczbie mnogiej: asurowie) piszemy w języku polskim z małej litery.
Jest to nazwa pospolita, oznaczająca całą klasę istot, rasę kosmiczną lub po prostu określony stan świadomości (podobnie jak polskie słowa: „demon”, „diabeł”, „tytan” czy „mitologiczny olbrzym”). Nie jest to imię własne jednego, konkretnego upadłego anioła, jak chrześcijański Lucyfer czy Szatan. We wszechświecie żyją miliardy asurów, a każdy z nich ma swoje własne, unikalne imię (np. Rawana, Hiranjakaszipu, Bali).