Asura – co to znaczy? Podziemne królestwa i portale

Views: 0

Asura – co to znaczy? Kim są asurowie? Czat GPT odpowiada na moje pytania.

Demoniczni ludzie na Ziemi to asurowie. Wedy wyjaśniają, że słowo asura (demon) w świecie fizycznym to potwór, ale nie taki potwór z rogami, lecz stan świadomości. W XVI rozdziale Bhagavad-gity Kryszna podaje dokładny profil psychologiczny demonicznego człowieka. Poczytaj o tym tutaj: Asurowie.

Asurowie mają swoje podziemne królestwa i portale. To zdanie opisuje specyficzne, fizyczno-geograficzne umiejscowienie Asurów w strukturze kosmicznego jaja (wszechświata) według Wed. Sformułowanie to należy rozumieć na trzech płaszczyznach:

1. Dosłowna lokalizacja wewnątrz Ziemi i planet

W kosmologii wedyjskiej planety nie są pustymi, martwymi skałami. Teksty opisują, że głęboko pod powierzchnią Ziemi oraz innych ciał niebieskich (w ich strukturach wewnętrznych) rozciągają się gigantyczne, puste przestrzenie i jaskinie o planetarnych rozmiarach. To właśnie tam asurowie zbudowali swoje królestwa, przez co z naszej perspektywy są oni istotami „wewnątrzziemskimi” lub „podziemnymi”.

2. Pozycja w hierarchii wymiarów (Bila-swarga)

Słowo „podziemne” odnosi się także do częstotliwości energetycznej tych światów. W wedyjskim pionowym układzie 14 systemów planetarnych, Ziemia leży pośrodku (na 7. poziomie od góry). Królestwa ssurów leżą na poziomach od 8. do 14. (poniżej poziomu Ziemi), stąd nazwa Bila-swarga – podziemne lub niższe niebiosa. Są to wymiary o większej gęstości materii niż nasz.

3. Królestwa (państwa-miasta) o strukturze hierarchicznej

Określenie „królestwa” oznacza, że społeczność asurów i danawów (danawowie to rasa zaliczana do asurów) jest zorganizowana w sposób ściśle państwowy i hierarchiczny. Mają swoich królów (jak Bali Maharadża czy Maya Danava), armie, sądy i systemy kastowe. Ich miasta są opisywane jako gigantyczne, ultranowoczesne metropolie zbudowane ze złota, kryształów i nieznanych na Ziemi stopów metali, które w pełni kontrolują przy użyciu zaawansowanej technologii.

Oznacza to, że według Wed potężne, materialistyczne cywilizacje żyją równolegle do nas, ukryte w niższych wymiarach i strukturach pod powierzchnią planet, skąd próbują wpływać na życie na powierzchni Ziemi.

Jeśli chcesz, możemy przyjrzeć się temu:

• Który z tych 7 podziemnych światów jest uznawany za najbardziej zaawansowany stolice Asurów?
• Jakie fizyczne wejścia do tych podziemnych światów na Ziemi sugerują starożytne teksty?

Wedy oraz powiązany z nimi folklor indyjski wskazują na kilka konkretnych miejsc i fizycznych struktur na Ziemi, które są uważane za subtelne portale lub fizyczne wejścia do podziemnych światów (Bila-swarga / Patala). 

Zgodnie z tą tradycją, wejścia te dzielą się na trzy główne kategorie:

1. Święte jaskinie i góry w Himalajach

Himalaje są w Wedach traktowane jako pasmo graniczne między światem ludzi a wymiarami wyższymi i niższymi.

• Jaskinie mistyczne: Teksty wspominają o ukrytych, niezbadanych systemach jaskiń głęboko w górach, które nie kończą się ślepą ścianą, lecz przechodzą w korytarze o innej gęstości energetycznej.
• Wąwóz i jaskinie w rejonie Badrinath: To rejon w północnych Indiach, gdzie według tradycji mędrcy i jogini przechodzili do innych wymiarów. Uważa się, że niektóre z tamtejszych głębokich szczelin skalnych są bezpośrednimi łącznikami z podziemnymi królestwami asurów.

2. Królestwo nagów pod dnem oceanów i rzek

Najniższy świat, Patala, jest zamieszkany przez rasę inteligentnych istot gadzich / wężowych (nagów). Według eposów Ramajana i Mahabharata, wejścia do ich krain znajdują się w specyficznych miejscach na Ziemi:

• Dna wielkich oceanów: Wedy opisują, że głębokie rowy oceaniczne i wiry wodne są portalami, przez które pojazdy nagów i asurów przemieszczały się między wymiarami.
• Święte rzeki (Bhoga-wati): Teksty wspominają o podziemnym nurcie rzeki Ganges oraz o rzece Bhogawati, która ma swoje ukryte źródła w jaskiniach Indii. Według mitów, zanurzenie się w odpowiednim, sekretnym miejscu tych rzek pozwalało fizycznie wpłynąć do krainy Patala.

3. Tradycja buddyzmu tybetańskiego (Wadżrajana)

Co ciekawe, tradycje buddyjskie, które wyrosły z tego samego pnia kulturowego, również wymieniają te miejsca. W buddyzmie tybetańskim uważa się, że jaskinie asuryczne to realne, fizyczne jaskinie na Ziemi (np. w rejonie Tybetu i Bhutanu), w których wielcy mistrzowie, tacy jak Padmasambhava, spotykali i „oswajali” istoty z niższych światów.

Kluczowa zasada: Blokada percepcji

Wedy zaznaczają, że nawet jeśli współczesny człowiek z latarką i sprzętem speleologicznym wszedłby do takiej jaskini, zobaczy tylko zwykłą, ślepą skałę.

Wynika to z faktu, że wejścia te są chronione blokadą energetyczną (zasłoną Maja). Aby przejść przez taki portal, ciało subtelne człowieka musi wejść w odpowiedni rezonans wibracyjny – wejście otwiera się tylko za pomocą odpowiednich mantr, zaawansowanych mocy jogicznych (Siddhi) lub z woli samych mieszkańców tamtych światów.

Słowo naga (w liczbie mnogiej: nagowie) to rasa, piszemy z małej litery.

Słowo asura (w liczbie mnogiej: asurowie) piszemy w języku polskim z małej litery.

Jest to nazwa pospolita, oznaczająca całą klasę istot, rasę kosmiczną lub po prostu określony stan świadomości (podobnie jak polskie słowa: „demon”, „diabeł”, „tytan” czy „mitologiczny olbrzym”). Nie jest to imię własne jednego, konkretnego upadłego anioła, jak chrześcijański Lucyfer czy Szatan. We wszechświecie żyją miliardy asurów, a każdy z nich ma swoje własne, unikalne imię (np. Rawana, Hiranjakaszipu, Bali).